Modernizacja strefy biurowej oparta na funkcjonalnych rozwiązaniach, od wejścia i recepcji po sale konferencyjne i strefy relaksu.
Projekt objął kompleksową modernizację strefy biurowej, przebudowę części pracowniczych, sal konferencyjnych, stref wypoczynkowych oraz przestrzeni reprezentacyjnych. Punktem wyjścia była analiza tego, jak zespół faktycznie korzysta z biura: którędy prowadzi codzienny ruch, które miejsca wymagają skupienia i ciszy, a które mają sprzyjać rozmowie i spotkaniu.
Celem nadrzędnym była poprawa funkcjonalności i komfortu użytkowników przy jednoczesnym wprowadzeniu nowoczesnej, spójnej estetyki wnętrz. Biuro miało porządkować codzienną pracę, a równocześnie budować profesjonalny wizerunek firmy w kontakcie z gościem, od pierwszego wrażenia w strefie wejściowej po salę, w której odbywa się spotkanie.
Strefa wejściowa została pomyślana jako sekwencja prowadząca wzrok w głąb wnętrza. Ciemny sufit z geometrycznym, heksagonalnym układem opraw liniowych, jako nawiązanie do logo firmy, kontrastuje z jasnymi ścianami. Zieleń w formie ściany roślinnej i pojedynczych donic, łagodzi surowość materiałów i wprowadza do wnętrza element żywy.
Poziomy komunikacyjne rozdzielono ażurowymi balustradami z perforowanej blachy w czerni. Filtrują one widok, nie zamykając przestrzeni: strefy pozostają wizualnie połączone, zachowując przy tym odrębność i poczucie porządku.
W części pracowniczej zastosowano lamelowe przesłony, które dzielą open space bez stawiania pełnych ścian. Stanowiska zgrupowano w mniejsze zespoły, oświetlenie liniowe poprowadzono wzdłuż osi biurek, a zieleń wprowadzono w niskich zabudowach pełniących rolę naturalnych granic między strefami.
Sale konferencyjne i strefy wypoczynkowe otrzymały odrębny charakter, cieplejszy, oparty na tapicerkach, drewnie i miękkim świetle. Strefa relaksu z ekranem, stołami do gier oraz podświetlanymi wnękami z grafiką ścienną świadomie odchodzi od formalnego języka reszty biura, tworząc miejsce realnego oderwania się od pracy.
Paleta opiera się na kontraście ciepła i chłodu. Drewno w cieplejszym, orzechowym tonie zestawiono z czernią stolarki i detali metalowych, szarością wykładziny dywanowej oraz jasnym, matowym tynkiem o strukturze zbliżonej do betonu.
Akcenty wprowadzono oszczędnie, koniakowa skóra w strefie wypoczynkowej, zieleń roślin, refleks polerowanej stali w elemencie rzeźbiarskim przy wejściu. Całość utrzymano w tonacji, która nie konkuruje z pracą, lecz tworzy dla niej neutralne, uporządkowane tło.
